Mijn apelido is Gosto. Ik ben geboren op 30 maart 1985 te Hilversum en woon daar nog steeds. Vanaf jongs af aan heb ik altijd wel een beetje aan sport gedaan, maar eigenlijk nooit zo effectief als nu. Toen ik een jaar of 6 was ben ik op judo gegaan, en heb dit ongeveer 5 jaar gedaan. Maar na al die jaren trok de sport me niet meer zo, eigenlijk omdat we van onze leraar niet de kans kregen om wedstrijden te judoën. Daarna ben ik op voetbal gegaan, en heb daar twee jaar gekeept. Maar ook deze sport leek niet voor mij weggelegd.

Ongeveer een jaar nadat ik van voetbal was af gegaan, hoorde ik van mijn broer (Papagaio) dat er in Hilversum capoeira lessen zouden beginnen. Ik had geen idee wat het was, maar ben dankzij Papagaio toch mee gegaan. Hij vertelde me dat het een hele mooie vechtsport was met allemaal acrobatische bewegingen, en dat sprak me wel aan. De eerste les kan ik me nog heel goed herinneren. We kregen les van Pieter Hellegers, hij was een leerling van Mestre Maretta (Grupo Berimbau de Ouro). Na die eerste les was ik al helemaal verkocht aan capoeira, vooral het spelen in de roda vond ik prachtig. Sindsdien ben ik alleen maar meer van capoeira gaan houden. Ik wou alleen maar beter worden en meer van de sport weten. Na een paar maanden les te hebben gehad van Pieter kregen we nog meer kans om te trainen in Hilversum. We kregen er nog een leraar bij, namelijk Espanador. Hij was een leerling van Mestre Samara (Grupo Senzala). Van Espanador heb ik ook veel geleerd. Hij hield het meest van capoeira angola, en heeft veel hierover aan mij geleerd. Ook nam hij me mee naar roda's en naar zijn groep om daar te trainen. Helaas heeft hij niet zo heel lang les gegeven, omdat hij verhuisd is naar Friesland.

Na een paar jaar capoeira gespeeld te hebben hoorde ik dat er nog een capoeira leraar was in Hilversum. Dit was Urso, leerling van Mestre Valu (Grupo Balanca). Ik had Urso al een keer eerder zien spelen, en was heel erg onder de indruk van zijn spel en de muziek die hij maakte. Nadat ik gehoord had dat Urso les gaf, ben ik er meteen een keer heen gegaan. De les bij Urso was echt te gek, de manier hoe hij les gaf was echt perfect voor mij. Ik ben na die les bij Urso steeds vaker gaan trainen bij hem, en trainde op gegeven moment 4 keer per week bij hem. Na een tijdje getraind te hebben bij Urso, ging ik ook mee naar workshops van Mestre Valu.

Na een paar jaar trainen bij Urso ontstond er een probleempje. Ik hoorde eigenlijk bij Grupo Berimbau de Ouro, en had ook al een aantal batizado's gedaan bij deze groep, en vele workshops bijgewoond. Maar ik trainde veel vaker bij Urso dan bij Pieter. Niet omdat ik Pieter zijn les slecht vond, maar omdat Urso veel vaker les gaf. In het begin vormde dit niet zo'n groot probleem. Maar na ongeveer 4 jaar lesgeven stopte Pieter er mee, hij kreeg het te druk met zijn werk. Er kwam toen een andere leraar voor hem in de plaats, dit was Zoi. Ik was daar wel enthousiast over; Zoi is echt een hele goeie capoeirista. Maar toen werd ik voor een lastige keus gesteld, ik moest kiezen tussen Grupo Balanca en Grupo Berimbau de Ouro. Het is namelijk de bedoeling dat je een vaste groep hebt waar je traint, en niet twee verschillende groepen. Dit was voor mij echt een lastige keus. Ik vond Berimbau de Ouro een hele leuke groep met een fantastische Mestre, en Zoi als leraar zag ik ook wel zitten. Maar toch koos ik voor Urso. Zoi gaf namelijk maar 1 keer per week les, en Urso 4 keer. Ook vond ik Urso natuurlijk een hele goede leraar, en ik kon nog veel van hem leren.

Ik heb nooit spijt gehad van mijn keuze. Ik vind Grupo Balanca een hele mooie groep, en Mestre Valu is een fantastische Mestre. Na een paar jaar lid te zijn van Grupo balanca kreeg ik mijn paars/oranje koord, en het jaar daarop mijn bruine instructor koord. Ik heb lang gewacht met lesgeven, omdat ik zelf nog steeds de drang had om nog veel beter te worden, en dat gaat denk ik ook nooit meer weg.

Sinds een paar maanden geef ik nu les in Utrecht dankzij Mestre Valu, en heb daar al best een leuke groep. Het lesgeven bevalt me erg goed, ik vind het echt leuk. Volgend schooljaar ga ik dan ook een sportopleiding volgen (cios). Ik wil later eigenlijk alleen maar met capoeira bezig zijn, en probeer dat te bereiken. Capoeira is een van de belangrijkste dingen in mijn leven, ik vergeet er al mijn problemen door. Het hoort gewoon bij mijn leven.