Een vrijheids gedicht voor capoeira

De vrijheid van capoeira

Vrij van oorlog, 64 jaar lang.

‘Vrij’, maar veel mensen zijn nog bang.

In vele landen hopen mensen alléén om te mogen leven,

En dat ooit, ook hen, de vrijheid wordt gegeven.

Nederland leeft in vrijheid,

Maar een hoop mensen denken nog in ‘wij’-‘zij’-heid.

Wij hebben krullen, en zij stijl haar,

Dus wij zijn goed en zij slecht,

Maar is dat écht waar?

Ik geloof dat jij en ik gelijk zijn;

We studeren, leren en werken elke dag,

En we worden allebei-blij van een glimlach.

We willen lachen en spelen op dit plein,

En ik wil bij mijn en jij bij jou familie zijn

Gelukkig en gezond zijn, dat willen we allebei

Niemand wil gevangen zijn, maar íedereen vrij.

Waarom letten op kleine verschillen,

als we uiteindelijk toch allemaal hetzelfde willen?

Jij en ik hebben beide een eigen verhaal,

In capoeira is dat mijn eigen stijl,

En voor jou misschien je moedertaal.

Tijdens mijn les zie ik veel verschillende mensen,

Maar elk met dezelfde wensen.

Bewegen, zingen, trainen en veel blijheid,

En vooral genieten van onze ‘wij’-heid.

Mensen van 10 verschillende culturen op 1 training,

kunnen leren van elkaars mening.

Stel vandaag een vraag, en maak je morgen,

om kleine verschillen geen zorgen

Vrijheid is voor mij elkaar respecteren,

Iets wat we ook in capoeira leren.

Kinderen in Brazilie zonder luxe of geld

maar tijdens capoeira is het hun lach,

die de vrijheid vertelt

100 jaar geleden ontstond capoeira om slavernij-pijn te verwerken,

Nu hier in Den Haag, kan capoeira ons samen-zijn versterken.

Of vind je eigen manier,

Leef samen, vergeet ‘wij’ en ‘zij’,

Anders wordt het een puinhoop hier.

Laten we de vrijheid vieren en respect tonen,

En het maakt niet uit waar we wonen.

Met capoeira ben ik vrij, nooit alleen, maar altijd wij.

Abraço,

Vitamina